Biznes

Większość redakcji, które dziś deklarują wejście w AI, w praktyce buduje jedynie sprawniejszą automatyzację. Łączą kilka modeli, dodają warstwę orkiestracji i nazywają to inteligentnym systemem. Problem w tym, że taki układ nie pamięta, nie dyskutuje, nie buduje wiedzy i nie rozwija się razem z organizacją. Dlatego przyszłość nie należy do zestawów pospinanych usług, ale do środowisk opartych na rozproszonej inteligencji.

„Wyobrażam sobie, że…” to seria eseistycznych historii, w których autorzy zapraszają odbiorcę do tego, aby wspólnie z nimi oczami wyobraźni przeniósł się do świata, w którym ludzie i rozproszona inteligencja roju rozwiązują realne problemy i usprawniają współpracę, zarówno na płaszczyźnie dobrowolnej wymiany, jak i ekonomii daru.